Dziecko meczylo dziadkow a my w tym czasie dostalismy zaproszenie na narty wodne. Niestety nie moglismy skorzystac w praktyce ze wzgledu na swiezy tatuaz i brak gaci do kapania. Jedyne co nam pozostalo to trzaskac fotki. Zaluje bardzo, bo z pozycji obserwatorow sport ten przypadl nam bardzo do gustu. Mam nadzieje, ze w przyszlym roku nic nie stanie nam na przeszkodzie.
Na pocieszenie mam garstke fotek.
Wiecej zdjec TU.
Obiecalam, ze nadgonie z notkami. Nie zrobie tego na raz, bo doba za krotka, ale postaram sie w czesciach.
Lipiec!
Zaprzyjazniona klientka, ktora ku naszej radosci okazala sie byc masazystka (jako i jej chlopak), zabrala sie za nasze plecy (z pomoca swojej polowicy).
Prawda, ze wyglada na bardzo delikatna osobke?
Z moich meczarni mam tylko jedno zdjecie i filmik. Filmik moge strescic: Ania wyciaga wysokie C i wije sie z bolu 
Wiekszosc wolnych, slonecznych dni spedzalysmy z O. nad jeziorem. Papcio pracowal a my moczylysmy tylki 
Oczywiscie w prawie kazda niedziele, kiedy moglismy poplywac w trojke, slonca nie bylo… Dlatego w jeden z nudniejszych i chlodnych weekendow wybralismy sie na wycieczke.
Jeszcze kilka fotek jest TU.
Oliwkowe dzielo:
c.d.n.
… mnie tu nie bylo. Ostatnie tygodnie walczylam z sesja zareczynowa, niestety ferie w przedszkolu mocno utrudnily mi prace, ale udalo sie. Chetnie pochwalilabym sie zdjeciami, ale czekam na odpowiedz czy moge je publikowac. Poki co moge pokazac dwa zdjecia z backstage’u:
Nie stresujcie sie mina mlodej - to byl chwilowy pokaz naszej malej DramaQueen.
***
Nie tylko zdjecia trzymaly mnie z dala od bloga. Ostatnie dwa miesiace to dla nas kupa stresu i bardzo mocno popsuta atmosfera w domu. Otoz postanowilismy pomoc przyjacielowi sie tu przeprowadzic (nie, nie jestesmy samarytaninami - on pomaga nam rozkrecic biznes). Niestety jego polowica uparla sie, ze nie bedzie czekac w Polsce az znajdzie sie tu mieszkanie. Tym sposobem od dwoch miesiecy mieszkamy w 3-pokojowym mieszkaniu w 4 plus 2 dzieci. Bardzo sie balam jak to bedzie mieszkac znowu z 2-latkiem, a tu niespodzianka - dziecko jest swietne. Niestety nie moge tego powiedziec o mamie dziecka. Najgorsze, ze juz po 2 dniach wiedzielismy, ze sie nie zakolegujemy. Po tygodniu wiadomo bylo, ze nie ma co z nia gadac. Po miesiacu K. powiedzial, ze musi wracac do PL - zarezerwowala bilet na 1 lipca. Na chwile obecna odliczamy dni do jej wyprowadzki i cieszymy sie, ze lada moment nie bedzie juz w naszym poblizu, a tym bardziej pod naszym dachem.
Dawno nie spotkalam tak aroganckiej, niemilej, leniwej, przemadrzalej a do tego niezbyt inteligentnej osoby. Nasi przyjaciele nie chca jej ogladac, bo np. kolega otworzyl jej drzwi jak szla z wozkiem, powiedzial “Czesc” i sie usmiechnal. Nie odwzajemnila usmiechu, nie mowiac juz o glupim “Dziekuje” - nic! Potrafi ominac naszych gosci, stojacych w duzym pokoju, bez slowa. Jest wiecznie naburmuszona. Pierwsze 2 tygodnie jedynie warczala na Oliwie (powinnam byla juz wtedy wywalic ja na zbity pysk). A ton jakim sie odzywa… jakby pozjadala wszystkie rozumy i teraz rozmawia z debilem. Niestety z tym rozumkiem jest gorzej. Madrzy sie na kazdy mozliwy temat - bez wzgledu na to czy ma o tym pojecie, czy nie. Nie byloby to takie straszne gdyby nie to, ze zazwyczaj nie ma racji. Ostatnio poprawila mnie, ze “na czczo” to jedno slowo, bo gdyby byly to dwa, byloby: nad czczo. Z angielskim poprawia nas dosc podobnie, i nie tylko…i na kazdym kroku…
Co do mieszkania wspolnego, przestala nasze mieszkanie traktowac jako hotel dopiero jak K. jej wytknal, ze u niej w domu mamusia musiala za nia wszystko robic, a przynajmniej wszystko na to wskazuje. Zaczela sie starac, niestety o jakies 2 tygodnie za pozno, kiedy to ja juz mialam po dziurki w nosie scierac zarcie po obcym dziecku z podlogi i mebli, bo mamusia rozwalila dupsko na kanapie. Niestety mocno sobie upodobala ta nasza kanape, bo spedza na niej wiekszosc czasu, a tym samym 2-latek robi co chce. Oczywiscie jakiekolwiek zwrocenie uwagi konczy sie fochem. Ksiezniczka. Nie cierpie ludzi, ktorzy pozjadali wszystkie rozumki a na dodatek wydaje im sie, ze wszystko im sie nalezy, a slowo “dziekuje” nie wystepuje w slowniku. Ale juz najbardziej na swiecie nie lubie glupoty. Po ostatnich tygodniach dochodze do wniosku, ze za glupote powinni dawac dozywocie.
Jeszcze tydzien i przewietrze mieszkanie i bede sie cieszyc lekkim powietrzem
***
Wiosenny spacer:
I jeszcze kilka zdjec tu.
Brak czasu, brak checi no i brak czasu Wiec krotko:
Najprzystojniejszy mis:
I zagadka. Co sie zmienilo?:
Dzis bedzie ciut wszystkiego po trochu. Zaczne od naszych zabaw aparatem:
Robactwo, ktore zaintrygowalo Oliwie:
A to truposz w kosciolku w ktorym za poltora tygodnie bede fotografowac swoj pierwszy slub:
I Oliwia (z biblia w lapach) kontemplujaca truposza:
I sam kosciolek:
Ciag dalszy misz maszu:
Na koniec ciut miszmaszu na fotoblogu.
Obiecane zdjecia ze studia. Wystroj i obsluga pierwszych klientow.
W zeszlym tygodniu szkola muzyczna przedstawiala swoje osiagniecia na ulicach miasta. Grupa Oliwii tez brala udzial.
Niestety ja bylam w tym czasie w pracy. Na szczescie tata mial ze soba aparat:
***
Szykuja sie u nas powazne zmiany. Na razie nie chce pisac co i jak. Musimy sobie wszystko przetrawic i zorganizowac. Ostatnie dni u nas to burza mozgow i masa stresu, ale mam nadzieje, ze sie oplaci Zacisniete kciuki by sie przydaly!
***
Kto chetny na kilka letnich fotek zapraszam na fotobloga.
… grypy zoladkowej odparty. Aczkolwiek w weekend poleglismy wszyscy. W piatek zaczela Oliwia, w niedziele polozylo nas. Biedne dziecko w niedziele juz zdrowe, spedzilo caly dzien z telewizorem, bo rodzice nie mieli sil wyjsc z lozka. Na szczescie mloda swiezo po chorobie wykazala sie zrozumieniem Dzis juz niby zdrowi i w pelni sil, ale wciaz mamy problem z apetytem. Niby glodni, a jednak widok jedzenia wywoluje psychiczne mdlosci. Jemy tylko i wylacznie z rozsadku.
***
Informacja tygodnia!
Naszej 5 -cio i pol latce ruszaja sie zeby! Na razie obie jedynki na dole, aczkolwiek gorne jedynki wykazuja juz tendencje do rozpoczecia hustawki Nie moge sie do tego stanu rzeczy przyzwyczaic. Przeciez dopiero co wyrosly jej mleczaki, a juz je gubi. Pewnie tak samo bede gadac na jej osiemnastce - biedne dziecko
***
Wiedzieliscie, ze plastikowe krzesla balkonowe nie wytrzymuja ciezaru w okolicach 200kg?
My juz wiemy:
Do zapamietania: nie siadac mezowi na kolanach jak siedzi na plastikowym krzesle!
***
Jak sie ludzie zachowuja jak sie nudza na placu zabaw w upalny dzien:
Wiecej jak zwykle na fotoblogu.
K. pracuje:
Milczaca Arzu, ktorej normalnie buzia sie nie zamyka:
W polowie drogi:
Nareszcie koniec:
Stadtfest. Dzieciarnia oglada clowna:
Btw, zeby ludziom placili za robienie z siebie idioty
Ilyas:
Oliwkowa jedna wychowawczyni:
I druga:
***
Dzis wiecej nie bedzie. Doba za krotka, Oliwek chory. Wroce jak ona wydobrzeje a ja sie wyspie
P.S. Kilka nowych zdjec wrzucilam tam gdzie zwykle.
Trzeci dzien we Wloszech spedzilismy krecac sie po campingu i okolicach. Najpierw ruszylismy na plaze.
Ogladalismy magnolie:
No ale wrocmy na ta plaze:
Okazalo sie, ze woda w jeziorze moze i byla ciepla, ale w basenie byla cieplejsza
A oto buda w ktorej mieszkalismy:
Piorkowe szalenstwo:
Papa pod tytulem: odloz ten aparat, bo cie walne. (niby tak milusio wyglada, a to normalnie cisza przed burza )
Basen:
I to by bylo na tyle. Urlop sie skonczyl, ku naszej rozpaczy. Za rok chcemy tam wrocic, tym razem przynajmniej na tydzien. Mam nadzieje, ze wtedy uda mi sie zrobic wiecej fotek i juz na pewno nie z samochodu
Czwartego dnia spakowalismy sie i ruszylismy w droge. Z tego dnia mam tylko zdjecie chmur:
Jak zwykle, ciut wiecej fotek tu: klik, klik.