Na pocieszenie mam garstke fotek.

Wiecej zdjec TU.

Te wakacje bardzo dobrze wplynely na jej polski. Wciaz nie jest to jej “najwygodniejsza” mowa, ale zaczela z niej korzystac i robi coraz mniej bledow, aczkolwiek formy “ja jecham” pojawiaja sie wciaz czesto

Moi rodzice zabrali ja na dzialke, gdzie ja spedzalam cale wakacje odkad skonczylam ok 12 lat. Miejsce spodobalo sie jej rownie mocno co mi

Na dodatek pogoda dopisala, wiec calymi dniami mlode taplalo sie w jednym z mazurskich jezior, nad ktorym to lezy dzialka.

Po 3 tygodniach dzieciatko bylo mocno rozdarte. Niby juz chciala do domu i do rodzicow, ale jeszcze z jeden dzien zostac z dziadkami.

My zreszta podobnie. Z jednej strony cisza i spokoj, z drugiej teskno za lobuzem.

Wyslalismy do dziadkow mala dziewczynke, lobuziaka, a odebralismy mala, samodzielna i rozumna kobietke. Nie spodziewalam sie, ze 3 tygodnie to tak duzo czasu, ale o tym nastepnym razem.

Pod koniec miesiaca dziecie zostalo wyrzucone z przedszkola:

Oliwia dostala pieknie przygotowane teczki ze swoimi pracami. Nie bede wszystkiego fotografowac, bo jest tego naprawde duzo, ale pokaze te fajniejsze.

I rysunek, na widok ktorego kazdy tarza sie po podlodze ze smiechu. Ma tytul: Moja rodzina.

***

Po zakonczeniu przedszkola moje male-duze dziecko ruszylo zdobywac samodzielnie swiat. Ale o tym nastepnym razem.

Lipiec!

Zaprzyjazniona klientka, ktora ku naszej radosci okazala sie byc masazystka (jako i jej chlopak), zabrala sie za nasze plecy (z pomoca swojej polowicy).

Prawda, ze wyglada na bardzo delikatna osobke?

Z moich meczarni mam tylko jedno zdjecie i filmik. Filmik moge strescic: Ania wyciaga wysokie C i wije sie z bolu

Wiekszosc wolnych, slonecznych dni spedzalysmy z O. nad jeziorem. Papcio pracowal a my moczylysmy tylki Oczywiscie w prawie kazda niedziele, kiedy moglismy poplywac w trojke, slonca nie bylo… Dlatego w jeden z nudniejszych i chlodnych weekendow wybralismy sie na wycieczke.

Jeszcze kilka fotek jest TU.

Oliwkowe dzielo:

c.d.n.

Tak wiec, obiecuje, ze w okolicach przyszlego tygodnia zarzuce was zdjeciami z zakonczenia przedszkola, relacja z pobytu u dziadkow i opisem przygotowan do rozpoczecia roku szkolnego. Ale to dopiero jak wroci latorosl

A teraz JA

Dobrze mi…

Zapraszam na kawe

A to rysunek O. - przedstawia jej kolege z przedszkola:

I troche zdjec z sesji zareczynowej.

Nie stresujcie sie mina mlodej - to byl chwilowy pokaz naszej malej DramaQueen.

***

Nie tylko zdjecia trzymaly mnie z dala od bloga. Ostatnie dwa miesiace to dla nas kupa stresu i bardzo mocno popsuta atmosfera w domu. Otoz postanowilismy pomoc przyjacielowi sie tu przeprowadzic (nie, nie jestesmy samarytaninami - on pomaga nam rozkrecic biznes). Niestety jego polowica uparla sie, ze nie bedzie czekac w Polsce az znajdzie sie tu mieszkanie. Tym sposobem od dwoch miesiecy mieszkamy w 3-pokojowym mieszkaniu w 4 plus 2 dzieci. Bardzo sie balam jak to bedzie mieszkac znowu z 2-latkiem, a tu niespodzianka - dziecko jest swietne. Niestety nie moge tego powiedziec o mamie dziecka. Najgorsze, ze juz po 2 dniach wiedzielismy, ze sie nie zakolegujemy. Po tygodniu wiadomo bylo, ze nie ma co z nia gadac. Po miesiacu K. powiedzial, ze musi wracac do PL - zarezerwowala bilet na 1 lipca. Na chwile obecna odliczamy dni do jej wyprowadzki i cieszymy sie, ze lada moment nie bedzie juz w naszym poblizu, a tym bardziej pod naszym dachem.

Dawno nie spotkalam tak aroganckiej, niemilej, leniwej, przemadrzalej a do tego niezbyt inteligentnej osoby.  Nasi przyjaciele nie chca jej ogladac, bo np. kolega otworzyl jej drzwi jak szla z wozkiem, powiedzial “Czesc” i sie usmiechnal. Nie odwzajemnila usmiechu, nie mowiac juz o glupim “Dziekuje” - nic! Potrafi ominac naszych gosci, stojacych w duzym pokoju, bez slowa.  Jest wiecznie naburmuszona. Pierwsze 2 tygodnie jedynie warczala na Oliwie (powinnam byla juz wtedy wywalic ja na zbity pysk). A ton jakim sie odzywa… jakby pozjadala wszystkie rozumy i teraz rozmawia z debilem. Niestety z tym rozumkiem jest gorzej. Madrzy sie na kazdy mozliwy temat - bez wzgledu na to czy ma o tym pojecie, czy nie. Nie byloby to takie straszne gdyby nie to, ze zazwyczaj nie ma racji. Ostatnio poprawila mnie, ze “na czczo” to jedno slowo, bo gdyby byly to dwa, byloby: nad czczo. Z angielskim poprawia nas dosc podobnie, i nie tylko…i na kazdym kroku…

Co do mieszkania wspolnego, przestala nasze mieszkanie traktowac jako hotel dopiero jak K. jej wytknal, ze u niej w domu mamusia musiala za nia wszystko robic, a przynajmniej wszystko na to wskazuje. Zaczela sie starac, niestety o jakies 2 tygodnie za pozno, kiedy to ja juz mialam po dziurki w nosie scierac zarcie po obcym dziecku z podlogi i mebli, bo mamusia rozwalila dupsko na kanapie. Niestety mocno sobie upodobala ta nasza kanape, bo spedza na niej wiekszosc czasu, a tym samym 2-latek robi co chce. Oczywiscie jakiekolwiek zwrocenie uwagi konczy sie fochem. Ksiezniczka. Nie cierpie ludzi, ktorzy pozjadali wszystkie rozumki a na dodatek wydaje im sie, ze wszystko im sie nalezy, a slowo “dziekuje” nie wystepuje w slowniku. Ale juz najbardziej na swiecie nie lubie glupoty. Po ostatnich tygodniach dochodze do wniosku, ze za glupote powinni dawac dozywocie.

Jeszcze tydzien i przewietrze mieszkanie i bede sie cieszyc lekkim powietrzem

***

Wiosenny spacer:

I jeszcze kilka zdjec tu.

bawi sie z psami, kotami, swinkami morskimi… A ja czekajac na nia zwiedzam okolice. Wyglada tam mniej wiecej tak:

http://oliwkowygaj.blogspot.com/2010/05/in-wild.html

Zawieruszylo sie tam jedno zdjecie K. ale doszlam do wniosku ze bardzo pasuje do tematyki: Dzicz