Oliwkowy Gaj Swiat Malego Lobuziaka

Troche Oliwek:

i okoliczne krzaki

***

W calym Immenstaad przedszkola maja ferie letnie, co oznacza, ze rodzice cierpia katusze z nadmiarem energii swoich pociech - nie jestesmy wyjatkiem… ale nie to nam spedza sen z powiek. Otoz gdy Oliwia wroci do przedszkola po wakacjach nie bedzie tam juz Elizabeth. Niby probujemy jej to tlumaczyc, ale mloda nic a nic nie rozumie z tego…. a moze nie chce rozumiec… Poki co ludzimy sie, ze te trzy tygodnie pozwola jej zapomniec.

***

Ostatnio nasi znajomi (niemieckojezyczni) na Oliwie reaguja mniej wiecej tak: WOW! ja ja rozumiem!

A my czasem mamy wrazenie, ze mloda lepiej rozumie jak mowi sie do niej po niemiecku niz po polsku… Na szczescie jeszcze sie dogadujemy

Jak pisalam w poprzedniej notce, szukamy mieszkania. Nic sie w tej kwestii nie zmienilo.

A oto krotka historyjka w tym temacie:

Przychodze ostatnio do pracy (pomagam w cotygodniowych porzadkach starszemu malzenstwu). Drzwi otwiera mi pan W. i podekscytowany zaczyna mowic ze tu, zaraz obok jest wolne mieszkanie. W polowie zdania dolaczyla pani W. Mieszkanie jest wolne, nie znaja nazwiska, ale wiedza kto mieszka pod ow mieszkaniem - “idzcie, powolajcie sie na nas i dopytajcie o wszystko”. Wiec poszlismy i wrocilismy z informacja, ze mieszkanie od stycznia wynajete. Konrad zadzwonil do panstwa W. zeby dopytac skad maja ta informacje (glupio by bylo gdyby mieli racje i okazja przeszlaby nam kolo nosa). Okazalo sie, ze czesto przejezdzja tamtedy i w niektorych oknach rolety sa zawsze spuszczone a w niektorych jest pusto (brak kwiatow i firanek). Nasi kochani szpiedzy.

Miod wylal sie na moje serce, a jak jeszcze przypomne sobie ta ekscytacje z jaka mi przekazywali nowine to po prostu sie rozplywam z radosci, ze otaczaja mnie tacy ludzie. Ciekawa jestem tylko, czy ta ekscytacja to wynik przekazywania dobrej nowiny, czy duma, ze sa tak dobrymi szpiegami

Mam cicha nadzieje, ze wokol nas bedzie wiecej tak wspanialych ludzi…. szczesciarze z nas…..mimo wszystko

Nie mamy czasu, a jak mamy czas gorac powoduje, ze nie mamy sily sie ruszac.

***

Przed nami dosc goracy czas, doslownie i w przenosni. Postanowilismy zmienic mieszkanie, bo …. powodow jest sporo, najwazniejsze to za wysoka cena, za maly metraz i olewczy administrator. Niestety prawdopodobnie zmiana mieszkania oznacza tez zmiane miasta, ale nie wiecej jak 30 km stad. Na oku mamy 3-4 miateczka, wiec od poniedzialku szukamy. Trzymac kciuki!!!

***

Dodatkowo dzis sie dowiedzialam, ze na sierpien bede miala jeszcze jedna prace - to juz chyba 5 do kompletu. Szczerze mowiac bardzo mnie to cieszy, bo moze uda nam sie zarobic na osiemnastkowy prezent dla B. (oliwkowego brata) i na przeprowadzke. Sierpien bede miec pod znakiem pracy i snu

***

A poki co, dzis dostalam przejsciowke do starego obiektywu dostanego od tesciowki -jutro idziemy w miasto, testowac. I jeszcze lada dzien przyjdzie moj prezent wczesno-urodzinowy: prostownica do wlosow

***

Wam zycze dobrej nocki, a sama zaraz spadam do pracy, zeby pozniej do srody cieszyc sie ostatnimi wolnymi chwilami tego lata

***

Trzymacie za nas kciuki, prawda? Tylko mocno!

Oto gdzie jestesmy i co robimy, jak nas nie ma:

A poza tym, jest nam koszmarnie goraco i cierpimy na brak czasu.

Pokaz mody:

Na koniec oliwkowe oblicza:

***

Na niebie widac balon:

- mamo, patrz molok (samolot) bejbi!!!

mi brak ostatnio na pisanie, wiec wrzucam tylko krotka relacje z szalenstw z najlepsza psiapsiola:

Najpierw wspolna przekaska:

A potem juz tylko tance i szalenstwa:

I na koniec Oliwia z bratem:

W kolejce czekaja jeszcze fotki z przedszkolnego pokazu mody, ale to nie dzis….

Standardowo, pochwale sie zalegla fotka, ktora bardzo mnie sie podoba Fotka jeszcze z “czasow”, kiedy to byl z nami slimak:

Na dzis to tyle

Od tego kolesia wszystko sie zaczelo:

I tak trafil do nas Hamster Miki

Niestety jeszcze sie do nas nie przyzwyczail, wiec siedzi sobie w klatce i ma nas gleboko gdzies. A dzis nawet w swojej ignorancji posunal sie do dziabniecia Oliwki w palec. I teraz Oliwia chodzi zajarana chomikiem, ale nie pozwala sie do niego zblizac No ale co sie dziwic biednemu, zestresowanemu zwierzeciu? Dajmy mu jeszcze troche czasu

Jak juz pisalam - robie najlepsze frappe w okolicy a oto dowod:

***

Jutro sie postaram udokumentowac ajerkoniak wlasnej roboty wg przepisu tesciowej. A poki co, moge wam opowiedziec jaki jest pyszny - hihihihihi